«Γνώση» και ένστικτο
«Γνώση» και ένστικτο
Written by Thursday, 28 January 2010 00:00
Πολλές φορές η υποτειθέμενη «γνώση» που όλοι νομίζουμε ότι έχουμε μας οδηγεί σε λάθος αποφάσεις και ενέργειες που σε κάποιες περιπτώσεις απειλούν την ίδια τη ζωή. Το περιστατικό που περιγράφω είναι μια περίπτωση απ’ αυτές που η υποτιθέμενη γνώση έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή ενός από τα ψάρια που κρατώ σε αιχμαλωσία.
Την πρώτη μέρα παρατήρησα μια μικρή πληγή στα χείλη του ψαριού, από την αριστερή πλευρά, μεγέθους δυο κόκκων ρυζιού, λευκού χρώματος. Το ψάρι δεν έδειχνε σημάδια ότι αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα και επειδή οι μικροκαυγάδες με το θηλυκό του, με το οποίο μοιράζεται το ενυδρείο του, είναι συχνοί δεν ασχολήθηκα περισσότερο.
Την δεύτερη και τρίτη ημέρα η πληγή μειώθηκε και την τέταρτη ημέρα είχε σχεδόν επουλωθεί.
Την αμέσως επόμενη ημέρα το πρωί υπήρχε στην αριστερή πλευρά των χειλιών μια μεγάλη και βαθειά πληγή με κόκκινο περίγραμμα, σαφώς πιο έντονη από την πρώτη. Η πληγή δεν φαινόταν να προέχεται από καυγά γι’ αυτό άρχισα να αναζητώ πιθανές αιτίες ώσπου τη λύση μου την έδωσε το ίδιο το ψάρι. Τον είδα κάποια στιγμή να πλησιάζει τον θερμαντήρα και σχεδόν να τον ακουμπά με το στόμα του. Το ψάρι δεν είχε σημάδια ή συμπεριφορά που να φανερώνει ότι πάσχει από κάποια ασθένεια και αυτό με έκανε να μην ανησυχήσω ιδιαίτερα. Θεωρώντας ότι και αυτή η πληγή θα επουλώθει μόνη της έφυγα για τη δουλιά. Επιστρέφοντας το απόγευμα η κατάσταστη ήταν ίδια αλλά το ένστικτο μου έλεγε ότι τα πράγματα είναι σοβαρότερα από την προηγούμενη φορά. Φωτογράφησα το ψάρι και έστειλα τα στοιχεία στο Γιώργο Ρεκλό στις 19:25, που σαν βαθύτερος γνώστης θα μου έδινε υπεύθυνη γνώμη.
Η απάντηση από το Γιώργο ήρθε στις 19:47 και επιβεβαίωσε, δυστυχώς, το ένστικτό μου. Τα πράγματα ήταν σοβαρά και το ψάρι κινδύνευε άμεσα από δευτερογενή βακτηριδιακή ή μυκητιιακή μόλυνση. Αμέσως ακολούθησα τις οδηγίες του Γιώργου και άρχισα θεραπεία με Melafix σε όλο το ενυδρείο για 7 ημέρες. Το σκεπτικό ήταν να αποφύγουμε δυνατά φάρμακα ή το να στρεσσάρουμε το ψάρι βγάζοντάς το για τοπική θεραπεία αν το πρόβλημα μπορούσε να αντιμετωπισθεί με το πολύ ελαφρύτερο Melafix.
Τα πράγματα όμως μετά το επταήμερο δεν ήταν καθόλου καλά. Η πληγή δεν είχε υποχωρήσει ενώ το κοκκίνισμα ήταν εντονότερο. Έπρεπε να ακολουθηθεί διαφορετική θεραπεία και μάλιστα άμεσα. Μετά από συνενόηση του Γιώργου με την Μαρίνα Πάρχα αποφασίστηκε ότι έπρεπε να γίνει θεραπεία με τοπική επάλειψη Aquagel στην πληγή. Aquagel όμως δεν είχα και ούτε μπορούσα να βρώ στην Ελλάδα. Ο Γιώργος είχε και μου έστειλε χαρακτηριστικά το εξής ηλεκτρονικό μύνημα: “Εχω κάποια ποσότητα από το TAP που έχω φέρει από την Αγγλία για δική μου χρήση (για τα παλληκάρια και τις κυρίες εδώ) οπότε αν θες περνάς και το παίρνεις.” . Ευγενής ο Γιώργος έγραψε αν θές περνάς και το παιρνεις, "ΤΣΑΚΙΣΟΥ ΚΙ ΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ" έπρεπε να γράψει ... και έτσι πήγα και πήρα το φάρμακο. Ξεκίνησα θεραπεία στο ψάρι το ίδιο βράδυ με το TAP.
Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες το ψάρι έβγαινε κάθε φορά απο το ενυδρείο, γινόταν τοπική εφαρμογή Aquagel, φύσημα μέχρι το φάρμακο να στεγνώσει και επιστροφή στο ενυδρείο. Το τύλιγμα το ψαριού με πετσέτα όσο είναι έξω από το νέρο βοηθάει στον καλύτερο έλεγχο των κινήσεών του αλλά πρέπει να αποφεύγεται γιατι υπάρχει ο κίνδυνος να φύγει η προστατευτική βλέννα και να γεμίσει πληγές. Εγώ την είχα βρεγμένη με νερό ενυδρείου και δεν αντιμετώπισα πρόβλημα αλλά σε αντίστοιχες περιπτώσεις είναι καλύτερη η χρήση διχτυού.
Η βελτίωση της κατάστασης ήταν εμφανής μετά την δεύτερη εφαρμογή της θεραπείας, ενώ μετά την τρίτη και τελευταία εφαρμογή ακολούθησε 80% αλλαγή νερού με συνεχή ροή και προσθήκη 3 ppt (δύο δόσεις από 1,5ppt / ημέρα) ενυδρειακού αλατιού. Το αποτελέσμα της θεραπείας ήταν, ευτυχώς, θετικό. Η πληγή επουλώθηκε πλήρως και το ψάρι είναι απόλυτα υγειές.
Τελειώνοντας θέλω να αναφέρω οτι η πιθανή απώλεια του συγκεκριμένου ψαριού θα μου προκαλούσε μεγάλη λύπη και απογοήτευση πόσο μάλλον αν η απώλεια αυτή ήταν αποτέλεσμα δικής μου αδράνειας και αδιαφορίας. Στην περίπτωση αυτή το ένστικτο λειτούργησε θετικά σε σχέση με την υποτειθέμενη «γνώση» μου και το ψάρι σώθηκε. Είμαστε υποχρεωμένοι να δίνουμε ότι καλύτερο μπορούμε στα ζώα που παρά τη θέλησή τους κρατάμε σε αιχμαλωσία.
Υ.Γ. Είναι νομίζω περιττό να αναφέρω ότι αν ο Γιώργος Ρεκλός και η Μαρίνα Πάρχα δεν βοηθούσαν το ψάρι θα είχε χαθεί…
Photos by the author.
Διαβάστε τον τρόπο εφαρμογής της θεραπείας λεπτομερώς στο Treating Ulcers on Aquarium Fish (στα Αγγλικά).
| < Prev | Next > |
|---|